Hollandsche nieuwe
Rond deze tijd van het jaar, in het voorjaar, nu de nieuwe haring net binnen is zie je overal borden met 'Hollandse nieuwe' verschijnen.
Ik moet dan vaak denken aan mijn eerste bezoek aan het theater, samen met mijn oom.
Je zult denken wat heeft dat er nou mee
te maken. Nou dat ga ik vertellen.
Arie was de zestien jaar jongere broer van mijn moeder. Vanaf het moment dat mijn ouders getrouwd waren, kwam hij veel bij
ons thuis. Arie was goed in het bedenken van gekke spelletjes, dus als hij er was, was het altijd dolle pret.
Bij ons thuis werd veel gekaart, Arie was dan vaak van de partij, kortom hij hoorde er gewoon bij.
Wanneer hij dan 's avonds met de bus naar huis ging luidde zijn afscheidsgroet 'Adios muchachos'.
Als meisje ging ik veel met hem om, mijn eerste plaatje bij voorbeeld hoorde ik op zijn draagbare pick-up en dat
was 'Blue sued shoes' van Elvis Presley. Die pick-up had een ereplaatsje op opoe's dressoir.
Op een goeie dag, ik was vijftien jaar, mocht ik met Arie mee naar een jubileumfeest van het GEB,
het bedrijf waar hij werkte. Het feest werd gehouden in SCALA in de Wagenstraat, dit theater bestaat niet meer,
het gebouw is jammer genoeg afgebroken. Op het programma stond de revue 'Hollandsche Nieuwe' met in de hoofdrollen
Snip en Snap, ik was natuurlijk dol blij met zo'n uitje.
Ik had mijn cocktailjurk aan, een zogenaamde 'Audrey Hepburn jurk'. Die jurk had ik pas gehad omdat ik een
paar weken daarvoor naar een jubileumfeest moest van gymnastiekvereniging Excelsior met bal na.
Het was een licht glanzende terra jurk, aan de voor- en achterkant was de hals uitgesneden in een punt en op de schouders
zat aan beide kanten een strik. Onder de vrij wijde rok droeg ik zandkleurige pumps.
Arie, die vrij klein van stuk was, had zijn zondagse grijze pak aan. Zijn donkere haar was netjes gekapt,
hij was dan ook net naar de kapper geweest. We gingen echt chic op stap. Ik vond het allemaal geweldig,
de revue, de artiesten, de kostuums, de aankleding, ik keek mijn ogen uit!!!
Arie is 65 jaar geworden, in oktober 1999 is hij overleden. Ik denk nog vaak aan hem.
Rina Hartman
juni 2004