Het kruisje

Onze kinderen, wij hebben een dochter en een zoon, groeiden op in de Lulofsstraat in Den Haag. We woonden in een zogenaamd dubbel bovenhuis naast de melkfabriek van 'De Sierkan' later 'Melkunie' geheten, waar mijn man werkte.
Beneden, op de eerste etage, hadden we een voorkamer, achterkamer (eet/slaapkamer) en de keuken. En boven waren nog twee slaapkamers, daar sliepen onze kinderen. Als je de trap opging naar de tweede etage kwam je eerst in een vrij grote hal, daar had mijn man een werkplaatsje gemaakt. Daarin had hij een stelling staan met allerlei dingen en een werkbank met daarboven een bord, daarop hing zijn handgereedschap.

Toen onze zoon zo'n klein mannetje was, was hij niet bij mijn man weg te slaan als hij in zijn werkplaatsje bezig was. Hij mocht ook wel eens ergens een spijker in slaan of zo, dan was hij zo trots. Prachtig vond hij dat.
Op een keer, toen hij ook weer bij mijn man in zijn werkplaatsje was, stond hij wat rond te kijken en vroeg 'Pap, als jij nou dood ben, mag ik dit dan allemaal hebben'. 'Ja, hoor knul', antwoordde mijn man, 'dan mag jij dat hebben'. Hierna slaakte Ronnie een zucht van verlichting.

Ik herinner me nog dat hij met mijn moeder samen op de bank zat. Oma vroeg 'Ron weet jij al wat je later wilt worden?' Toen werd het een hele tijd stil en moest Ronnie diep nadenken voordat hij antwoordde: 'Net als pappa, oma wat moet ik anders?' Schattig toch?

Op zekere dag, Ronnie was toen ongeveer vijf jaar oud, gebeurde het volgende: Ik was in de keuken met het eten bezig en de kinderen waren boven in hun kamer aan het spelen, toen ik opeens een hoop herrie hoorde. Klets...boem...pang... Ik dacht wat gebeurt daar nou? Ik riep onderaan de trap: Jacqueline, Ron wat zijn jullie aan het doen? 'Niks mam' zei Ron 'je mag niet boven komen, niet boven komen hoor'. Ik ging maar weer naar de keuken en hoorde hem timmeren en doen.
Na verloop van tijd kwam hij naar beneden. 'Mam, ik heb een verrassing voor je, dit heb ik gemaakt en dat kan je aan je ketting doen'. Hij gaf me een kruisje van koper. Hij had twee stripjes koper dubbel geslagen, de een om de ander gevouwen en er zo een kruisje van gemaakt. Sinds die dag draag ik dat kruisje bij me in mijn portemonnaie. Onze zoon is nu 36 jaar en vader van twee schitterende zonen. De oudste is vier, dus bijna net zo oud als Ronnie was toen hij mij dat kruisje gaf. Ik heb het kruisje gescand.