Zomer 2003

Laat in de middag zit ik heerlijk op een terrasje in het zonnetje te genieten van een kop cappuchino.
'Wat een weertje vandaag' denk ik bij mezelf. 'Heerlijk zo mensjes kijken, ik blijf fijn nog een poosje zitten'. Zo gezegd zo gedaan.
Na verloop van tijd komt er een manspersoon mijn kant uit gelopen, strak in het pak, attachékoffertje bij zich, niet onaardig om te zien, rond de zestig denk ik zo. 'Hoi Rien, baby how are you?' zegt hij, terwijl hij aan mijn tafeltje plaats neemt. Ik schrik me te pletter, moet ik deze man kennen? Ik zou niet weten wie het is.

Terwijl hij zijn stoel dichter naar de mijne schuift zegt hij: 'Lekker weertje hè meid, kom laten we iets pittigers bestellen, dat lust je toch nog wel? Als ik me goed herinner Pasoa Jus d'Orange?'
'Wie is die goser' denk ik bij me zelf. 'Hoe weet hìj nou wat ik drink?.' 'Ja gezellig' hoor ik mezelf aarzelend zeggen. Hij bestelt een rumcola en een Pasoa Jus d'Orange. 'Dat is een tijd geleden, ben je nog steeds met die man ?' Vraagt hij, terwijl hij een flinke slok van zijn cola neemt.
'Hans bedoel je, ja we zijn nog steeds gelukkig getrouwd.' zeg ik misschien iets tè nadrukkelijk.'Oh, nou ja'.
'Jullie dansten altijd zo goed samen' zegt hij na verloop van tijd. 'Als ik je dan zo zag in zijn armen, dacht ik was ik dat maar, ik was zó verliefd op je..... En als jouw liedje gespeeld werd....'
'Mijn liedje?' vraag ik hem, terwijl ik hem onnozel aan zit te staren.
'Ja, meisjes met rode haren' En zachtjes zingt hij, terwijl hij mijn hand pakt:
     Meisjes met rode haren
     die kunnen kussen
     dat is niet mis
     meisjes met rode haren
     kunnen je zeggen wat liefde is.
Ik kijk wat gegeneerd om me heen, wat is dit??
'En je hebt nog altijd dat mooie rode haar, ik herkende je gelijk, zelfs na al die tijd. Heb je vanavond wat te doen? zullen we ergens wat gaan eten'?
'Nou die laat er geen gras over groeien' denk ik bij me zelf 'Ja ik heb zo mijn verplichtingen zie je..' Inwendig denk ik 'toch wel leuk zo'n aanbidder, dat maak je toch niet elke dag mee'.
'Maar mag ik nou eindelijk weten wie jij bent... dat zit ik me al de hele tijd af te vragen zie je...' 'Nou lieverd ik ben Mick de drummer van de band en ik heb je toen je jong was gade geslagen, met je lekkere lijf en je mooie rode haar en vanaf mijn plek over je zitten fantaseren en nu ... na laten we zeggen 45 jaar kan ik me eindelijk uitspreken'. En weer begint hij te zingen, terwijl hij me hemels aankijkt:
     You are my sunshine
     my only sunshine
     you make me happy........
Het wordt me nu wel wat al te gortig..... 'Nou ik moet naar huis' zeg ik, terwijl ik mijn tas op pak en aanstalten maak om te vertrekken. 'Misschien zie ik je nog eens, wie weet....'.
Snel loop ik naar de bushalte, terwijl ik loop te zingen 'Meisjes met rode haren, die kunnen kussen'. Een man kijkt me aan en ik zie hem denken 'die is zeker niet goed snik...' nou ja...